Piyanomun Tuşları Muteber #Vol 3

Scat in the Dark 【Saori Yuki/Pink Martini 1969】－Tadashi Ohta (piano)

Merhaba can parem;

Ne kadar zaman olmuş görüşmeyeli gerçekten. Zaman dediğin şey bir süre sonra gerçekliği olmayan bir andan daha fazlası olmuyor. Ben de sana kimilerinin hiç ulaşamayacağı bir yerden yazıyorum. Mevsimlerin bile kaybolmaya yüz tuttuğu bu devirler hepimiz için çok farklı geçerken adı yaz olan bir mektup almak ne hoş.

Bana mektubum olduğunu söyleyen çocuk içeri girdiğinde eşsiz bir müzik dinliyordum, yeni keşfettim aslında genç bilinmeyen bir çocuk ama eminim yakında onu bilmeyen kimseler pek kalmayacak. Ama keşke yanımda olsaydın ve şu piyano dinletisini beraber dinleyebilseydik. Ne güzel olurdu değil mi tıpkı eski günlerdeki gibi.

Beni anman her zaman hoşuma gider bilirsin, sadece "abartı" hayatımın hiç bir evresinde bana eşlik etsin istemedim. Lakin görüyorum ki geçen zaman betimleme yeteneğini hiç azaltmamış. Anneni kaybettiğimi duyduğumda çok üzüldüm, sana ulaşmak istedim fakat olmadı yapamadım. Ama haberlerin hep çaldı kapımı ve ben onları hiç geri çevirmedim.

Ferit amcanın yerinden bahsedince burnumun direği sızladı. O masalarda anlatılan hikayeler hala kulaklarımda. Ama en özeli  "Tülsüyü sevmek" oldu bilirsin."Tülsüyü sevmek"sadece bir hikayeden fazlasıydı hep. Bir hayat felsefesi, bir yaşam biçimiydi. Varmak istediğimiz bir limandı, yeni yerlere yelken açacağımız. Umutlarımızın kısa bir adıydı.

Saman alevi misali yanıp tükenen insanlarla çevrili hayatlar görünce, anılarda kalan kor alev misali yanan insanlara sahip hayatları kıskanmamak elde değil. Sukunetim sahipsiz bir kuş misali uçtu gitti bu aralar. Yorgunum ...

Hayatımda değişenler kadar değişmeyen bir çok şey mevcut. Kitaplarımla beraber mutluyum, onlarda yaşamak gerçekte var olmaktan daha kolay bazen. Kahvemin tadı hala aynı. Çikolatalı pastaya zafiyetim her zamanki kadar gerçek.

Bin bir kılıkla doğduğumuz bu hayatta, hangi kıyafeti seçeceğimiz yada o kıyafeti ne kadar süre giyeceğimiz zaman zaman bizim seçimimizken bazen de bize ait olmayan seçimlerin eseri olduğu aşikar. Benim eskittiğim kılıklarım kadar, daha hiç giymediğim de bir dolu  kıyafetim mevcut. Demem o ki yaşam dediğimiz bu olgu süprizlerini hiç eksik etmeyen kendi içinde de yaşayan bir organizma resmen. Hayata ne kadar müteşekkür olduğumu senden daha iyi kimse bilemez. Bana verdiği kimliğin renkliliği herkese bahşedilmiş bir şey değil.

Ama eskiyi özlememek elde değil. Şimdiki evimin bahçesinde ıhlamur ağaçlarının kokusu sarmaşık güllerimin kokusuna karışıyor. Yağmur ile birlikte evimin her köşesine sinen o toprak kokusunun eşliğinde var olmayı sevdiğim bir eve sahibim. İçimdeki bin bir kadınla beraber yaşıyorum. Hepsi ile geçim çok kolay olmasa da kimilerinin bir ömre sığdıramadığı bir yaşamı, benim binlercesini sığdırmam ne hoş değil mi?

Lafı uzatmak adetimden değildir pek bilirsin, geçmişten gelen bir selam her zaman hoşuma gider. 

Sevgi ve saygılarımla

Muteber