Işık hızıyla büyüyen çocuklar...

Bir küçük ruh dünyaya gelmek için anne rahmine düştüğünde her şey yenilenmeye çoğalmaya başlar. Yeni dönemeçleri yeni yollar,yeni kapılar, yeni seçimler ve yeni eylemler takip eder. Yeni her yerdedir ve değişim bir bütündür. Her şey  eskir yenilenir tekrar eskir tekrar yenilenir. 

Bedende bir hücre iken iki olur sonra dört, sekiz, on altı derken büyür gider. Evde İki kişiyken üç olunur belki dört belki beş. 

Bir bakarsın doğmuş 1 günlükken 1 aylık olmuş sonra 2, 3 sen hiç fark etmeden doğduğu günde kalmışken telefondaki bir ses " Oğlunuzun cuma günü saat 10:00 da veli toplantısı var. Sizi de bekliyoruz." sesiyle artık dört yaşında olduğunu okulu, arkadaşları olan eğitim maratonunun bir neferi olduğunu anlamanızla arasında geçen sürenin bir saniyeden az olması ne kadar şaşırtıcı olduğunu tahmin bile edemezsiniz. Benim içinde bu süre sadece bir saniye sürdü. anlayacağınız ışık hızıyla büyüdü oğlum. içimdeki kadınlardan bazıları,hayır büyümedi o daha bebek dese de zihnim onun büyüdüğünü biliyor ve kalbimde kabul edecek.

Bugün ilk veli toplantısına katıldım oğlumun. Benim gibi ilki yaşayanlar gibi artık tecrübe sahibi bir çok ebeveyn de mevcuttu orada. yetişkinler öcü gibi bakıyorken öğretmenlere, öğretmenlerin "hayırlısıyla bir bitirseydik şu toplantıyı" dedikleri yüzlerinden okunuyordu. Her kafadan bir ses yükseldiğinde duyulan tek sese uğultu denir. Öğretmenlerin üzerinde bu zorlu yetişkinlerin çocuklarını yetiştirecek olmak hayli baskı yaratıyor olsa gerek. En azından ben orada bulunduğum süre içerisinde masanın her tarafına geçip gözlem yaparak değerlendirdiğim için onları anlıyorum. Peki bu benim hep sağduyulu davranacağım anlamına mı geliyor tabii ki de hayır. Çocuğumda yaratılacak olası bir travma da çökerim tepelerine. Ama umudum böyle şeyler olmaması yönünde. Bir yandan ara ara yükselen uğultu bir yandan değişik değişik sorulan sorular insanın kafasını cidden karıştırıyor. Ne sormalıyım diye düşünüyorsunuz. elinize tutuşturulan bir dolu evrak içinde kayboluyorsunuz. Masraflar düşük görünse de üst üste konulduğunda baya bir yekun tutuyor. Ve okul serüveninin başlangıcında ileride sizi bekleyen dağcıkları tanıtıyor:))

Bir anne olarak değişik bir serüvenin içine atıldım inananın. Bu yıl kazanılacak olan tecrübeyi hayli merak ediyorum:)) Hep beraber izleyip göreceğiz. Aaa bu arada ilk ödevimizi de verdiler hemde biz annelere, çocuğunuzu anlatan bir mektup yazmamız istenildi. İlk önce bizim gözümüzden çocuğumuzu tanımak istiyorlarmış hadi hayırlısı:)))