Yüksek bir binanın tepesinden bakmak ve haykırmak içinden geçenleri... Aşağı bırakmak aklından omzuna yerleşen yük zerrelerini ve uçmak düşmenin ne olduğunu bilmeyen bir kuzgun misali...
Ahh işte bir sabahın daha gölgesine sığındık hep beraber... Yolda yürüyen nefes hızsızları ile karşılaşıyorum tesadüfen ve yeniden. İçlerine çektikleri dumanı paylaşmak , zehri bile başkasından yarım almak bana göre değil. Tam olmalı her şey, hele ben bu kadar yarımken...
Bu ara çok nefesimi çaldılar galiba benim...
Kaderimin oyunları pek bir cilveli pek bir benzer nedense. Bu aralar dönen senaryoyu hatırlıyorum, hiç sevmemiştim. Kanal değiştirir gibi oyun değiştirsem çok memnun olurum. Avukat olmaktan sıkıldım artık yönetmen olmak istiyorum. Yaşadığım bir şeyi sorgulamak değil henüz yaşamadığım şeyleri yaratmak istiyorum.
Evet geleceğimin mesleğini buldum sonunda, Yönetmenlik:))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder