Klişeler diyarında gezerken insan pek fazla şaşırmaz yaşanılanlara, her şey olması gerektiği gibidir. Şikayetler, istekler, serzenişler, alınan tatlar aynıdır. Ayrılıkları aynılaştırırz biz.
Ama öyle bir gün gelir ki masallarda olacak türden bir şey gerçekleşir ve bir şey değişir bir bakmışsınız ki aslında her şey değişmiş. Tabii bu sizin okuduğunuz türden çok, yaşadığınız hayata uyumludur. Benim ki daha çok masalların başında olan değişikliklere benziyor aslında. Aynı külkedisinin başına üvey anne gelmesi yada uyuyan güzelin doğumkutloamasında lanetlenmesi gibi...
Zıtlıklar harmonisi yaşadığım. En anlaşılmadığım anda anlaşıldığım için çırılçıplak hissediyorum kendimi. Ve daha da acayip olanı hep çıplak olduğumu fark etmem . Bütün dengem alt üst oldu inanın birden. Bu dengesiz karmaşayla beraber tüm çababmın anlaşılmamak üzere kurduğumu anlamış durumdayım. Asıl yükümün ketumluktan geldiğini fark ederken, anlaşıldığım anda kendimi çok savunmasız buldum. Bu da çok değişik bir yüzleşme oldu kendimle. İçime çok dokundu ve ağla ağla bitiremedim sanki.
Hep anlaşılmanın insana ferahlık kattığını sanırdım ama güçlü görünmek isteyen karekterlere göre değilmiş anladım. Gerçi yüküm bir nevi hafifledi inkar edemem fakat istediğimin böyle bir hafifleme olduğunu hiç sanmıyorum.
Yöntemlerini pek beğenmesemde sana teslimim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder