“ Aşk Geldi , Damarımda Derimde Kan kesildi . Beni kendimden aldı sevgiyle doldurdu. Bedenimin bütün cüzlerini sevgili kapladı. Benden kalan yalnız bir ad, ötesi hep 0......”.
ve şöyle devam ediyor Mevlana
“Oğul düşmanının Seni Sevmesini İstiyorsan, kırk gün onun iyiliğini iste, sana karşı düzelecektir. Zira gönülden gönüle yol vardır”.
Mevlana
Bu ara hayatımda sorgulamalarla baş başayım yine. Neden? Niçin ? Niye? bir dolu soru ekleyebilirim bu cümlenin devamına fakat ne gerek var ki? Hele hele daha bunları bile cevaplayamamışken. Cevap versem ne olacak ki zor işlerin adamıyım derken bulsamda kendimi baktığımda sanki daha çok işleri ben zorlaştırıyorum gibi geliyor. Mesela başkaları için maksimumda gösterdiğim tüm özelliklerimi kendim için minimumda yapmanın bana sağladığı bir kolaylık yok. Asıl ironi ; Ben kendim için olan tüm iyilikleri bile başkalarının beni zora sokmaları sayesinde yaptım. Hiç kendiliğinden sadece benim iyiliğim için olmadı.
Bir insan kendini değiştiremezse kimi değiştirebilir ki? Her şey düşünceden ibaretken,bir düşünceye sahip çıkamazsa ne olur onun hali? Ne olacak bok olur tabii ki de:))) Kendim ettim kendim buldum serzenişleri hepsi bu şimdilik. Ama asıl mevzu bunun bir tık ötesinde. Bugünden sonra ne olmak istediğimde, olduğumda.
Bu aralar Nietzsche' den çok Mevlana'ya ihtiyacım var. İçimde sakinleşirken dışımda gürül gürül akmaya yolumu bulmaya...
40 gün diyorlar bakalım, deneyelim görelim.
Bugün saymaya başlıyoruz -1-
S.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder